Trots op...
.jpg)
Ingrid Grutters
www.ingridgrutters.com
toegevoegd: 08-02-2012
Zaterdag 28 januari werden in het NBC gebouw de winnaars van de Nieuwegein Award gehuldigd.
Atverni had drie genomineerden nl. Elias Loukili voor het talent van het jaar, onze damesploeg, die in drie jaar tijd van de derde divisie promoveerde naar de eredivisie, voor de sportploeg van het jaar en natuurlijk onze Ingrid Grutters als sportvrouw van het jaar. Alle genomineerde stonden stijf van de spanning toen de winnaars bekend gemaakt werden. Zouden ze een kansje maken? Na wat uitreiking van de voor ons minder belangrijke award voor o.a. de ondernemer van het jaar was het eindelijk de beurt voor de categorie van Elias. Vol vertrouwen wachten wij op zijn naam. Maar die kwam niet. De winnaar werd Michael Ray Rozengaarden een lid van Katsudo Kenpo. Jammer maar we hadden nog twee ijzers in het vuur en het kon toch niet zo zijn dat ook zij buiten de prijzen zouden vallen.
De dames waren er na aan de beurt en nog voor de winnaar bekend gemaakt werd ging er al een gejuicht uit de Atverni hoek op. De winnaar is “de damesploeg van Atverni”. Met zijn allen gingen de dames het podium op en ontvingen de award met de bijbehorende bloemen. Zo die was binnen. En nu Ingrid nog. Ook zij was lid van de damesploeg en nog voordat ze weer op haar stoel zat kon ze weer, onder gejuich, naar het podium. Ingrid is na alle in 2011 behaalde titels nu ook “Sportvrouw van Nieuwegein”. Het Atverni feest bleef nog lang doorgaan, ik hoorde later dat ze zelf het licht uit hebben moeten doen, maar toen sliep deze gelukkige voorzitter al.
Nominatie sportvrouw 2011 (23-01-2012)
Het is alweer een poosje geleden dat ik een update heb geschreven. Na mijn laatste wedstrijd in september heb ik even gas terug genomen, om vervolgens de wintertraining in te gaan. Dat betekent meer inhoud trainen en het accent daarnaast ook op sterker worden. Af en toe loop ik een crosswedstrijd; lekker racen door bossen en velden, blubber, zand. Daar word ik sterker en harder van. Maar mijn hart ligt toch meer bij de baanwedstrijden; korter en harder. Begin december heb ik een uitstapje gemaakt naar Düsseldorf om een indoorwedstrijd te lopen. Erg leuk om weer die snelheid te ervaren, en ook hoe het voelt om de laatste ronde flink de verzuring in te gaan. De race won ik in 2:12.85 met 7 seconde voorsprong. Een leuke opsteker om dat buiten het seizoen zomaar even te lopen. Sneller dan mijn eerste wedstrijd van het seizoen outdoor toen ik veel meer specifiek getraind had. Maar het is nog te vroeg om vooruit te gaan kijken naar wat er dit jaar allemaal brengen gaat. Wel kan ik alvast zeggen dat er een aantal leuke dingen op de planning staan. Om te beginnen het NK indoor op 25 en 26 februari en het WK indoor masters in Finland in april. Maar last but not least heb ik ook een leuk nieuwtje te melden. Ik ben genomineerd voor sportvrouw 2011 van Nieuwegein. De Nieuwegein Awards wordt gehouden op zaterdag 28 januari 2012 in het NBC te Nieuwegein. De andere twee kandidaten zijn Lisette Wilkes (kunstrolschaatsen) en Albertine Los (Jiu Jitsu).
Verder heeft ook het damesteam van Atverni, waar ik ook deel van uit maak, de nominatie binnengehaald voor Sportploeg van het jaar. In september zijn we gepromoveerd naar de eredivisie. In deze divisie komen de 8 sterkste atletiekteams van Nederland uit. Tijdens de promotie/degradatiewedstrijd op 19 september behaalden we met ons meidenteam 5 overwinningen en 4 tweede plaatsen.
Zondag 8 mei begonnen we de competitie in de eerste divisie gelijk al goed. Net gepromoveerd vanuit de tweede klasse wisten we direct de overwinning te pakken in de eerste divisie. Naast Atverni zijn ook NVC Mix (volleybal) en Flyballteam Flying Sixpack (hondensport) genomineerd.
(19 januari 2012)
16- jarige Leon Jongerius uit Houten staat aanstaande zaterdag op het Nederlands Kampioenschap judo voor jongens, dat wordt gehouden in Tilburg. Jongerius komt uit in de klasse tot 81kg onder de 17 jaar.
Leon Judoka van het jaar!
Is dit het eerste Nederlands Kampioenschap waar je aan deelneemt?
Nee, ik heb een keer eerder meegedaan in de categorie onder de 15 jaar. Toen heb ik geen prijs gewonnen.
Wat verwacht je dit keer?
Ik hoop dat het goed gaat, maar het is best moeilijk in te schatten. Het hangt heel erg af of ik gunstig word ingeloot of niet.
Wat ik is je doel voor het NK?
Mijn doel is altijd om te winnen, dus ik wil Nederlands kampioen worden. Ik weet alleen niet zeker of dat haalbaar is. Uit elk district worden de beste twee judoka's gestuurd dus het zal moeilijk worden.
Wat doe je er aan om je doel te behalen?
Ik train drie keer in de week, met mijn club Judovereniging Groot Houten en met Top Judo Utrecht. Dit wil ik aanhouden, afwijken doe ik niet gauw. Tevens moet ik goed op mijn voeding letten. Ik weeg 79 kilo dus ik heb wat speling, maar ik hou er altijd rekening mee. Ik vind eten ook het belangrijkste van voor mijn sport, als je niet goed eet kun je ook niet goed presteren. Gelukkig helpen mijn ouders me daarbij. Er wordt altijd gezond gekookt bij ons in huis, mijn 14- jarige zusje Carlijn zit ook op judo." Bij ons thuis speelt judo dus een grote rol. Extra leuk is dat ik sinds kort wordt gesponsord door Gold's gym uit Nieuwegein.
Ben je al een keer naar het buitenland gegaan voor judo?
Afgelopen winter zijn we met Top Judo Utrecht naar Denemarken geweest. Daar werd een sterk toernooi georganiseerd, er kwamen toen drie of vier landen samen. Ik ben toen tweede geworden
Waarom is judo jouw sport?
Toen ik een jaar of 5 was ben ik er mee begonnen omdat ik stoeien leuk vond en dat vind ik nog steeds. Bovendien is het gezellig. Judo is dan wel een individuele sport, maar je doet het met je groep. Het begint in de kleedkamer en het eindigt daar ook.
Wat zijn je ambities en doelstellingen voor de toekomst?
Ik wil de zwarte band graag binnen nu en een jaar halen. Naast de zwarte band wil ik plezier houden in judo.
Wedstrijdverslag van Leon zaterdag 9 april
"Ik kwam uit in de gewichtsklasse -81 kg. Het was een zware poule met 14 judoka's. De wedstrijden gingen goed. Ik heb goed & lekker staan judoën, maar helaas heb ik mijn 1e partij verloren. Een goede tegenstander, de wedstrijd ging gelijk op, maar ik heb hem toch verloren.Toen direct naar de verliezers ronde. Bij de tweede partij was mijn tegenstander erg sterk. Al bij een eerdere wedstrijd ook verloren van hem. Deze partij trok hij ook naar zich toe. Na twee verloren partijen lig je er direct uit. Toch kan ik met een goed gevoel terugkijken op dit NK,omdat ik wel lekker in de wedstrijden zat en mijn beide partijen uit heb kunnen judoën. Ik hoop natuurlijk op winst bij de volgende wedstrijden die nog komen dit seizoen. Er staan nog een aantal pittige toernooien in de planning Leon"
30 mei 2011
Gisteren ben ik tijdens het sterke internationale judotoernooi in Arnhem 1e geworden! Het toernooi ging goed, de nr.3 van Nederland heb ik verslagen. Een mooi resultaat dus.
Het judoseizoen is bijna afgelopen. Dit weekend zijn nog de clubkampioenschappen en de verkiezing van judoka van het jaar!
Daarna is het met de wedstijden even klaar tot september.
JSV B1
In de aanloop naar het atletiek masters in Sacramento, Californië (VS) schrijft Ingrid Grutters hier van dag tot dag hoe ze de aanloop naar dit toernooi beleeft. Haar focus ligt op de 800m, de afstand waar snelheid, power, tactiek, lef en uithoudingsvermogen in samenkomen. Het Mila Running Team, waar Ingrid lid van is, doet krachttraining bij Gold’s Gym.
Ik ben op mijn 29e met wedstrijdatletiek begonnen. Inmiddels ben ik 36 jaar en boek met de juiste training, begeleiding en voeding nog steeds progressie. Via deze weg wil ik laten zien wat ik er voor doe om alle facetten die een rol spelen verder te ontwikkelen, fit te blijven en te pieken op de juiste momenten. Het gaat niet altijd van een leien dakje, maar ook dat is deel van het proces en zoiets blijkt achteraf vaak een goede leerschool te zijn.
Mijn voorbereiding voor aankomend seizoen gaat tot heden helemaal naar wens. Mijn indoorseizoen in 2011 startte ik met een Nederlands record op de 1000m in deze categorie en een record op de 800m dat nog in aanvraag is. Tijdens het EK indoor eind maart wist ik goud te pakken op zowel de 800m als 1500m. Op het EK masters in Hongarije, mijn eerste internationale toernooi, behaalde ik zilver op de 800m vrouwen 35+.
Hoewel ik pas laat met atletiek ben begonnen, loopt (top)sport als een rode draad door mijn leven. Mijn eerste grote passie was de paardensport waar ik op 9-jarige leeftijd mee ben begonnen. Ik heb vooral dressuur gereden en later intensief renpaarden getraind. Tijdens mijn studieperiode reed ik dagelijks drie paarden op een kleine maar professionele renstal. In tussenliggende periode heb ik enkele jaren fanatiek ijshockey en streethockey gespeeld en schaatste vijf dagen in de week.
Wereldkampioen (Sacramento, 15 juli 2011)
Met een gouden en een zilveren medaille ben ik teruggekeerd van het WK masters in Sacramento (Californië). Na winst in de halve finale van de 800m werd ik in de finale tweede. Naar mijn idee had er meer in gezeten als ik wat geduldiger was geweest en had gewacht met mijn eindsprint. Ik was echter te overmoedig en ging al 300m voor de finish met de Italiaanse op m’n hielen die ik afgelopen winter op het EK indoor wel achter me had weten te houden. De omstandigheden waren nu totaal anders en ik was minder fit dan ik had gedacht. Het tijdverschil met Nederland bedroeg 9 uur. Bij aankomst was het 39 graden en erg vochtig. Gelukkig werden de 800m wedstrijden in de avond gehouden wanneer de temperatuur iets daalde. Na de 800m finale op maandag stond vrijdag de 1500m op het programma. Deze werd ook op een wat koeler tijdstip gehouden, namelijk om 7 uur ’s ochtends. Om 3:30 uur ging mijn wekker af. Het lichaam moet een paar uur wakker zijn om echt goed te kunnen presteren. Ik sliep toch al slecht de hele week door de jetlag en ik was zodoende inmiddels gewend aan lopen met een slaapgebrek. Tijdens de warming up gingen mijn sprintjes erg soepel wat me veel vertrouwen gaf. Met de 800m in mijn achterhoofd besloot ik voorzichtig te lopen en mijn eindsprint te bewaren voor het allerlaatste stuk als ik echt zeker was. Zo gezegd zo gedaan. Dat heeft me goud opgeleverd op de 1500m.
In Sacramento, Californië (4 juli-10 juli)
Na een lange vermoeiende reis ben ik maandagavond laat gearriveerd in Sacramento. Ik verblijf hier op de campus van de universiteit. Het stadion ligt vlakbij. De eerste dagen was het wennen aan de temperatuur van rond de 39 graden. De trainingen en het dagritme moesten hierop worden aangepast. Ook was het wat improviseren met de atletiekbaan. Die ging vaak eind van de middag al dicht, terwijl ik mijn training na half negen wilde doen als de zon ging zakken. Dan koelde het af en een andere reden was dat ik zaterdag de halve finale ook in de avond had en daarom op rond die tijd mijn trainingen wilde afwerken. Omdat de baan gesloten was, ben ik over het hek geklommen en had ik de baan lekker voor mezelf, terwijl andere atleten ergens op een fietspad trainden. Halve finale 800m
Zaterdag de halve finale ging vrij eenvoudig. De nummers 1 en 2 zouden zich automatisch plaatsen voor de finale. Mijn start ging precies volgens plan. Ik volgde een atlete die vrij vlot van start ging. Ze opende in 30 seconde op de 200m en we hadden meteen gat geslagen met de rest. Daarna liet ze het tempo was zakken en ik bleef lekker ontspannen op de tweede plek lopen. De andere atleten haakten niet meer aan. De laatste 50m zette ik een sprint in omdat ik toch wel graag als eerste wilde eindigen. Mijn eindtijd was 2:25, zij eindigde twee seconde achter me. In de andere serie werd er gewonnen in 2:27. Zondag is voor mij een hersteldag. Maandagavond loop ik om 21:00 uur de finale. In Nederland is het 7 uur later en ligt iedereen op dat moment op één oor.
Voorjaar
Het is voorjaar, de eerste bloesem zit aan de bomen. De lente is nu echt begonnen. Met het EK indoor masters eind maart heb ik mijn winterseizoen afgesloten. Dat het april is, betekent voor mij meer dan alleen lentekriebels. Het wedstrijdseizoen staat alweer bijna voor de deur.
Eind april vertrek ik naar Mallorca op trainingskamp om de puntjes op de i te zetten. Maar in de komende weken worden nog hard gewerkt aan kracht. En op de atletiekbaan word ik in de trainingen steeds meer op scherp gezet, terwijl het ook aan de omvang nog niet ontbreekt.
Om niets aan het toeval over te laten, heb ik afgelopen week een uitgebreid sportmedisch onderzoek ondergaanTijdens dit preventief onderzoek checkt de sportarts de lichamelijke gesteldheid, onder meer met hartfilmpje in rust en tijdens een inspanningstest. Ook als alles goed gaat, je topfit en klachtenvrij bent, is zo'n check-up geen overbodige luxe. Dat bewijzen incidenten waarbij fitte gezonde (top)sporters plots overlijden door een onverwacht hartfalen. Het eerste voorbeeld dat me te binnenschiet, omdat het indruk op me heeft gemaakt, is het overlijden van de toen 26-jarige FC Utrecht-voetballer David di Tommaso, en vorige week nog een 15-jarige voetballer die tijdens zijn training overleed aan een hartstilstand, terwijl hij ogenschijnlijk niets mankeerde.
Bij mij gelukkig geen afwijkingen geconstateerd. Alleen een lichtelijk tekort aan vitamine D. Maar met extra aanvulling en de lente voor de deur moet dit gauw goed komen!
Puntjes op de i
Het jaarlijkse trainingskamp staat voor de deur. Nog anderhalve week en dan mag ik flink aan de bak op Mallorca. Dat wordt twee weken hard werken: twee keer per dag trainen en verder goed eten en rusten.De laatste trainingsperiode voor het wedstrijdseizoen van start gaat half mei is bijna ten einde. In Mallorca worden de puntjes op de i gezet. De looptrainingen, die ik met name op de atletiekbaan afwerk, worden nu al steeds specifieker. De tempo’s worden opgeschroefd en er wordt steeds meer wedstrijdspecifiek getraind. Kortom: aan het programma worden korte harde tempo’s toegevoegd, nadat ik al flink wat meters in de benen heb. Want in een wedstrijd moet je ook op het eind nog wat extra’s kunnen in de eindsprint. Dat is waar de wedstrijden worden beslist. En je racet zoals je traint. Wie in de training niet kan afzien, krijgt het lastig in de wedstrijden. Dat hou ik mezelf altijd voor. En als het er op aankomt, visualiseer ik in de training de eindsprint van een belangrijke wedstrijd. Of ik focus me op de techniek en ga mijn lichaam na en probeer m’n spieren zoveel mogelijk te ontspannen. Als ik het zwaar krijg, ga ik soms onbedoeld spieren aanspannen die ik niet hoeft te gebruiken. Dat is een vrij normaal verschijnsel. In het dagelijks leven spannen mensen die gespannen zijn bijvoorbeeld vaak onbewust hun nek en schouders, waardoor ze daar klachten krijgen of hoofdpijn. Naar het lopen vertaald check ik bijvoorbeeld of mijn schouders en rug los zijn en probeer die spieren los te laten. Ontspanning is een vorm van zuinig met je energie omgaan, want je wilt het onderste uit de kan en kan dus beter alle energie zo efficiënt en doelgericht mogelijk inzetten. Allemaal foefjes op mezelf scherp te houden en de trainingen tot een goed einde te brengen.Op Mallorca wordt het helemaal bikkelen weet ik van vorige trainingskampen. Nu nog even de normale trainingen doorzetten en verder werken aan een sterke basis. Over twee weken de puntjes op de i zetten onder de Spaanse zon. En daar hoort ook krachttraining bij. Want op de 800m komt veel power kijken. Daarover de volgende keer meer.
Kracht en snelheid
De laatste week voor het trainingskamp is aangebroken. Zondagochtend in de zon was het heerlijk trainen, maar moesten we ook flink aan de bak. De focus in de trainingen komt steeds meer op de wedstrijden te liggen. Dat geldt ook voor de krachttraining. Het trainingsblok de komende vier weken staat in het teken van maximale kracht: weinig herhalingen en veel gewicht.
De wintertrainingen die ik het afgelopen half jaar heb gedaan, hadden als doel sterker worden. Sterkere spieren en gewrichten zorgen voor een kleinere kans op blessures. Maar het belangrijkste is natuurlijk meer power en snelheid en tempohardheid. Dat geldt niet alleen voor de benen, die het uiteindelijk moeten doen. Ook heel belangrijk is de romp en de rompstabiliteit. Hoe stabieler je loopt (lees: hoe minder je heen en weer zwabbert, kort door de bocht gezegd), hoe efficiënter je loopt. Naast sterke buikspieren, is het belangrijk dat deze spieren heel goed kunnen ‘bijsturen’ en de balans bewaren. En niet te vergeten de rug. Deze is belangrijk, omdat de rug een sturende en dragende functie heeft. Ik merk bijvoorbeeld dat deadliften een zeer positief effect op mijn lopen heeft. Nu de grote rugspieren echt een stuk sterker geworden zijn, merk ik dat ik makkelijker sprint en hoge tempo’s makkelijk met een goede techniek volhoudt, ook als de verzuring toeslaat. Mijn max. op dit moment is 110kg met deadliften (ruim 2x mijn eigen gewicht). En dat zie ik niet als overbodige luxe, maar echt als noodzaak.
Nu het wedstrijdseizoen voor de deur staat, komt er in de krachttrainingen meer accent te liggen op explosieve kracht. Precies wat er straks in de wedstrijden ook nodig is. Wordt vervolgd…
Mallorca, de eerste dagen
Vrijdag was het eindelijk zo ver... na een winter lang hard te hebben getraind is het tijd om de puntjes op de i te zetten. Traditiegetrouw wordt dit op een twee weken durende trainingsstage gedaan.
Echter geheel tegen de traditie in hebben we er dit jaar voor gekozen met onze trainingsgroep naar Mallorca te gaan. Voorgaande jaren was Monte Gordo in Portugal vaste prik. Een uur na aankomst in ons hotel, staat al meteen de eerste training op het programma. De duurloop gebruiken we gelijk om de buurt te verkennen. Daarbij komt gaandeweg steeds meer de nadruk te liggen op verkennen als blijkt dat we hopeloos verdwaald zijn, maar gelukkig blijken we niet te ver uit de richting en zijn we alsnog op tijd voor het avondeten. Zaterdagochtend om 7:30 volgt een nieuwe duurloop, waarbij iemand van www.trainingskampen.nl,die de reis en faciliteiten voor ons verzorgen, meefietst om de route aan te geven. Daarna volgt het ontbijt. De uurtjes erna kunnen we rusten en ons opmaken voor de eerste baantraining. Deze hebben we kunnen doen in een groot stadion iets verder weg, dat wij deze middag voor ons alleen hadden.
Er werd goed en serieus getraind. En de zon zorgde voor een zomergevoel, alhoewel de temperaturen in Nederland op dit moment wat hoger liggen. In Mallorca moeten we het dit weekend met een max van 22 graden doen.Het eten hier is goed, we hebben volpension, maar de eerste dagen was wat afzien. Ik kreeg namelijk glutenvrij eten opgediend. Dus afwachten wat de pot schaft. Dat was de eerste avond groente met kipfilet ( volledig naturel), maar ook zonder enige aardappel of rijst.
De dag erna idem (maar dan met vis). Ik had aan de bediening, die gebrekkig Engels spreekt, gevraagd of ik 's avonds bij het diner aardappelen of rijst erbij kon krijgen. Nou, kreeg die avond een groot bord met 10 aardappelen en de andere helft van het bord vol witte rijst. Met 3 kipkluifjes in een hoekje. Vervolgens keken ze me vreemd aan toen ik om groente vroeg, want ik had toch om rijst en aardappelen gevraagd! Na enige uitleg kwam het over en vandaag had ik dan normale maaltijden in normale verhoudingen :-)
Vandaag, zondag hebben we voor het eerst getraind in het stadion dat vlakbij ons hotel ligt. Dit is de plek waar wij voor komende woensdag zijn uitgenodigd een internationale wedstrijd te lopen. Vanmorgen stond een training op het crossparcours naast de baan op het programma. Morgen, maandag, trainen we ’s middags voor het eerst op deze baan. Ik ben benieuwd hoe de baan is en aanvoelt. En ik kijk uit naar woensdag. Die wedstrijd is toch een leuk tussendoortje om te zien waar ik nu sta qua niveau.
De uurtjes erna kunnen we rusten en ons opmaken voor de eerste baantraining.
Wedstrijd 1000 meter (woensdag 27 april 2011)
De internationale wedstrijd van afgelopen week was iets minder internationaal dan ik gehoopt had. Het deelnemersveld bestond namelijk uit mijn eigen teamgenootjes Sophie (15 jaar) en Nida (11 jaar) en een Spaans meisje. De voornaamste tegenstand was de toch wel behoorlijke wind die er op de baan stond. Ik liep vanaf de start op kop en heb de race gewonnen. De prijs bestond uit een glazen beeldje met een hologram van een atleet erin. Een Spaanse trainer reikte de prijzen uit aan de buitenlandse atleten, terwijl onze trainer en ex-atleet Rob Druppers de prijzen aan de Spaanse atleten uitreikte.
Een heuglijke dag (vrijdag 29 april 2011)
Donderdag 29 april was vanwege diverse gebeurtenissen een heuglijke dag. Twaalf teamgenoten en ouders arriveerden ’s middags vanuit Nederland, een aantal atleten had ongetwijfeld de langste baantraining van deze stage, Rob Druppers vierde zijn verjaardag en terwijl we met de hele groep aan de bar een borrel op Rob dronken, was daar een Engelsman die de kroon spande van wat we aan rariteiten van Engelsen hier al hebben meegemaakt.
De middagtraining bestond voor de meesten uit 1000-2000-1000m en voor een aantal waaronder in uit 1000-2000-3000-2000-1000m. Na de 3000m concludeerde ik dat ik toch wel erg blij was dat ik 800m loper ben en dit soort dingen niet al te vaak in dat tempo hoef te doen. De 2000m daarna vervloekte ik en ik maakte me zo kwaad dat ik de pas er flink in zette en trok mezelf zo over een dood punt heen. Na de training zei Rob dat hij eigenlijk wat korters voor me in petto had gehad (1000-2000-1000), maar hij had nog een appeltje met me te schillen, dus hij had me lekker laten lopen.
Na het diner ging het licht uit. Rob werd toegezongen door de obers die taart met kaarsjes kwamen brengen. Na de taart en champagne zetten we het feest met de groep van inmiddels ruim dertig man door in de bar. Plots dook een nogal rare Engelsman op die van iedereen aan onze tafel een ‘high five’ wilde. Hij spande echt de kroon van rare Engelsen die we hier inmiddels zijn tegengekomen. De meeste Engelsen vormen een schril contrast met onze atletengroep: veel zuipen, verbrand op het strand en erg luidruchtig. Deze Engelsman reageerde echter bijzonder vreemd op de afwijzing van Mariska die hem geen ‘high five’ wilde geven. Hij ging rare dansjes doen, kushandjes geven in de lucht, daarna zijn handen aflebberen, rare bekken trekken. Het zou een stand-up comedian niet misstaan. Ik dacht eerst dat hij verdwaald was van de groep geestelijk gehandicapten hier in het hotel, maar hij bleek gewoon erg lazarus. Alexander, die hem van de groep wilde wegleiden, werd agressief bejegend, waarna de man nog vreemdere danspasjes ging doen, schuddend met zijn kont en aan z’n broek trekkend. Ik heb me kramp in m’n buik gelachen, want hij was echt niet te negeren, tot het irritante af voor sommigen, maar hij was daarbij ook zo grappig, we hadden het eigenlijk moeten filmen. Uiteindelijk heeft Leen zich bijna boos moeten maken omdat hij dames ging lastigvallen, maar uiteindelijk is hij netjes weggestuurd.
We trainen nog even door (dinsdag 3 mei 2011)
De tweede week is ingegaan en al m’n trainingen gaan goed. Eentje heb ik op het eind moeten onderbreken door kramp in m’n kuit. Waarschijnlijk vocht tekort (wind, warm en droog zonnig weer). Swan, onze fysio, heeft het er snel uit gekregen, zodat ik de dag erna ’s ochtends en ’s middags weer normaal heb kunnen trainen. De trainingen zijn erg gevarieerd. We lopen op een heuvelachtig crossparcours, doen langere en kortere trainingen op de atletiekbaan ernaast. Zondag hebben we 10x 150 meter hard getraind. Maandag was het weer wat langer: 4x 1200m in wisseltempo. Wat de trainers vanmiddag voor ons in petto hebben is, zoals elke dag, een verrassing tot het moment na de warming-up. Dit is omdat sommige atleten zich erg zenuwachtig maken voor wat ze moeten gaan doen. Wat niet weet, wat niet deert is de gedachte. Maar sommigen, vooral de jongere atleten, maken zich toch nog druk om wat ze aan training voorgeschoteld krijgen ;-)
Volgt mij op twitter en tweet mee:
http://twitter.com/ingridgrutters
Ga naar de website
Baanseizoen start goed (Tilburg, 8 mei 2011)
Na twee weken trainingsstage op Mallorca mocht ik zondag gelijk aan de bak in Tilburg voor de clubcompetitie 1ste divisie. Allereerst stond ik opgesteld voor de 800m. Ik won de eerste serie in 2:13.02. Het was nog even afwachten of de tweede serie een snellere tijd zou neerzetten, maar uiteindelijk bleek mijn tijd snel genoeg voor de winst en dus het maximaal aantal punten voor de club. Filmpje van mijn race>>
Twee uur later werd ik tweede op de 1500m in 4:35.
Ook de andere dames liepen erg goed, zodat Atverni de eerste competitiewedstrijd van dit nieuwe baanseizoen heeft gewonnen.
Testen
Het seizoen is net begonnen. De eerste wedstrijd van het nationale baancircuit (14 mei) begon met niet-courante afstanden zoals de 1000m waar ik voor heb gekozen. Hier wilde ik mezelf vooral testen. Bij de start was ik gelijk fel weg en mijn doel was zo lang mogelijk voorin de groep blijven en alles geven wat ik in me had. Met de versnelling de laatste 200m kon ik niet echt mee, maar mijn eindtijd was toch een verbetering van mijn persoonlijk record met ruim twee seconde. De week erna (21 mei) was de tweede wedstrijd van het nationale baancircuit, een reeks van Nederlandse topwedstrijden. Hier stond de 800m op het programma. Tot het laatste moment was het spannend of ik in de snelle A-serie ingedeeld zou worden, of in de B-serie. Uiteindelijk een krap uur voor de start hoorde ik dat ik in de A-serie zat. Hierin liep onder anderen Yvonne Hak die een toptijd van 1:58 achter haar naam heeft staan. In dezelfde serie liepen ook dames die rond de 2:07 hebben staan. Ik had erop gehoopt dat ik daar mooi bij zou kunnen aanhaken. Echter, de haas ging hard van start voor Yvonne en de hele groep ging mee. De 2300m kwamen we door in 27/28 seconden en de 400m doorkomst was in 57:57” voor de haas en ik zat daar twee of drie meter achter. Zo snel heb ik nog nooit geopend. Na 500m kon ik de aansluiting niet meer vasthouden. Uiteindelijk finishte ik in 2:10.77” wat 0,8 seconde boven mijn snelste tijd van vorig jaar is. Maar dat was in een wat vlakkere race gelopen. Mijn lichaam heeft in elk geval een enorme prikkel gehad wat zich in volgende wedstrijden ongetwijfeld gaat uitbetalen. Komende zondag loop ik in Hengelo (FBK Challenge) opnieuw een 800m.
Laatste week voor vertrek naar het WK (juni 2011)
Het is alweer een poos geleden sinds mijn laatste update. De reden is dat ik ziek ben geweest en aan een antibioticakuur moest. De clubcompetitie (finale landelijke 1ste divisie) in Zwolle zondag 26 juni was mijn eerste test om te zien hoe ik daar doorheen was gekomen. De trainingen in de week vooraf gingen niet zoals ik wilde. Laat staan in de week daarvóór. Maar de 800m begon zondag lekker in een vrij rustige opening de eerste 400m in ruim 66 seconde. De laatste 200m nam ik de kop over en begon het tempo wat op te voeren. De laatste 150m ging Lesley van Miert de strijd met me aan, maar ik wist te winnen in een tijd van 2:11.12”. Nog geen anderhalf uur later stond de 400m op het programma. Deze afstand loop ik zelden. Ik dacht na 150m even dat ik niet fel genoeg gestart was, omdat 1 meisje een beduidend stuk voor me liep. Maar met het ingaan van de laatste bocht zag ik dat ik dichterbij kwam. Ik had nog een eindsprint in de benen en kwam op kop te liggen. Tot mijn verbazing won ik de serie in een dik persoonlijk record: 57:09”seconde. Ons team, de dames van atletiekvereniging Atverni, wist zondag landelijk een tweede plaats in de eerste divisie te behalen. Dat betekent dat we in het najaar tegen de laatste vier van de eredivisie moeten lopen. Als we daar bij de eerste vier eindigen, promoveren we naar de eredivisie. Nu is de laatste week aangebroken voor mijn vertrek naatr Sacramento voor het WK masters waar ik de 800m en de 150m ga lopen. Deze week zet ik de puntjes op de i om zo goed mogelijk voorbereid en topfit daar aan te komen. Zo ben ik maandag naar de osteopaat geweest om naar wat kleine pijntjes in de rug en heup te kijken. Dinsdag neemt de fysio mijn spieren nog even flink onder handen. Woensdag doe ik mijn laatste krachttraining bij Gold’s Gym in Nederland. Zaterdag nog een laatste wedstrijd lopen en maandagochtend op het vliegtuig.
Terugblik op succesvol seizoen
Met veel dank aan Gold's Gym kan ik terugkijken op een geslaagd seizoen. Elke maand was er wel een hoogtepunt.
In mei begon in mijn eerste wedstrijd van het seizoen met winst op de 800m. Een week later liep ik een persoonlijk record op de 1000m (2:49.01").
In juni heb ik mijn 400m tijd aangescherpt tot 57:09" nota bene nadat ik al een 800m in 2:11 had gelopen een uur eerder. (Voor de clubcompetitie is het gebruikelijk dat je soms meerdere onderdelen moet doen). Dat ik dit jaar een stuk sterker ben op de 400m komt ook door de extra krachttraining die ik bij Gold's Gym kan doen door de onbeperkte openingstijden. Voor mij is dat echt ideaal, omdat ik fulltime werk en de krachttraining zo perfect kan inplannen om mijn looptrainingen en wedstrijden heen.
In juli ben ik wereldkampioen geworden bij de dames 35+ op de 1500m op het WK atletiek in Sacramento (Californië, VS). Op de 800m heb ik zilver gewonnen. Ik ben Gold's Gym erg dankbaar dat zij dit voor mij mogelijk hebben gemaakt door mijn ticket te sponsoren. Eind juli werd ik 4de op het NK atletiek (tegen de jonge meiden).
In augustus heb ik mijn beste tijd op de 800m ooit gelopen. 2:08.86". Zie hier een filmpje van de race die ik ook wist te winnen.
En in september heb ik een Nederlands record gelopen op de 1000m bij de dames 35+ met een tijd van 2:48.55". Nou geloof ik dat het allemaal nog harder kan, dus ik heb een paar strakke doelen voor het seizoen 2012! Het wedstrijdseizoen op de baan zit erop. De komende maanden ga ik weer aan mijn basis werken, conditie opbouwen en ook weer mijn kracht opbouwen.
